Dzike zwierzęta

w środku galerii ? A dlaczego nie? Popatrzcie co mnie dzisiaj spotkało , a właściwie kogo ja spotkałam w galerii Bonarka.  Słoń we własnej osobie.Głaskaliście kiedyś słonia? :)

 Jest też żyrafa.......

 pieszczocha.....

 proszę nawet UFO przyleciało, Poczekajcie!!!!! Ja też chcę się  teleportować!!!!

Tak będzie wyglądał nasz świat w przyszłości. Ale na razie zawitał do galerii Bonarka.... Te wszystkie obrazy są wirtualne..... W całej zabawie ważne było aby w odpowiednim kierunku wyciągnąć ręce.... :)))))) Nie było to łatwe, po pierwsze obraz był w odbiciu lustrzanym, po drugie te zwierzęta ciągle się ruszały i trzeba było za nimi biegać .......I to już ostatni post w dniu dzisiejszym.  Uff.....dużo tego było.  Pozdrawiam Was z przyszłości, i zapraszam ponownie na moje grzędy. ( .........Tego chłopca z tatą na zdjęciach nie znam .)

Musiałam być bardzo grzeczna....

gdyż w tym roku, w prezencie na mikołaja, zostałam zaproszona  na balet pod tytułem DZIADEK DO ORZECHÓW.Występ odbył się w wykonaniu Moscow City Ballet w naszym sławetnym ICE. Wstyd się przyznać, ale jeszcze nigdy na żywo nie oglądałam baletu. Dzień, miejsce, atmosfera... wszystko to spowodowało , że stwierdziłam iż nie ma nic bardziej uroczego niż 6 grudnia iść na balet o tematyce iście świątecznej. Byłam zachwycona. Szkoda tylko, że jako naród, zatraciliśmy poczucie dobrego smaku. Było nie było, balet tak jak teatr,to nie wyjście do anonimowego kina. To kontakt z żywymi ludźmi. Oczekiwać by można było,że jak się idzie do kogoś z wizytą, to należy z szacunku do tej osoby ubrać się trochę inaczej, niż na co dzień do pracy. Bardziej wieczorowo. Jednak obserwując osoby przybyłe na przedstawienie, ze smutkiem zauważyłam, ogromną różnorodność w ubiorze. Mnóstwo osób ubranych było odpowiednio na taką okazję, ale niestety więcej przyszło ubranych jak na co dzień. Smutne...... No cóż, wracając do występu, pokażę Wam kilka zdjęć, które udało mi się zrobić. Zapraszam.....

Na drugi dzień poszliśmy z dziećmi do rynku na targi rękodzieła ,a także tradycyjnego grzańca galicyjskiego.Było super. Zasmakowaliśmy wspaniałych potraw , naoglądaliśmy się pięknych wyrobów, i napiliśmy się pysznego grzańca.Żyć nie umierać!.....

A oto małe co nie co , żeby wam było żal , że Was tam nie było .... ;)

Odpoczynek odpoczynkiem,ale teraz biegnę nadrabiać moje rękodzielnicze zaległości. Zapraszam więc ponownie, gdyż niedługo znów pokażę co wymodziłam. Pozdrawiam serdecznie odwiedzających i wytrwałych. 

grzędowisko.....

Parę postów wstecz, pisałam, iż moje grzędowisko czeka olbrzymia zmiana. I to stało się faktem. Szkoda tylko, że tak długo trwało. Teraz mogę Wam zdradzić moją tajemnicę, choć na razie nie ma zakończenia. Otóż kiedy zaczęłam zajmować się scrapem, nie przypuszczałam, że wsiąknę na amen. Pomału , krok po kroku, zbierałam materiały i narzędzia. Ale pomieszczenie w którym siedzę i tworzę, nie posiadało odpowiednich mebli do pochowania ciągle powiększającej się mojej kolekcji. Wszystko chowałam w pudłach, pudełkach i torbach. Pewnego dnia, mój kochany mąż powiedział- dość tego!- nie możesz dłużej tak pracować!. I postanowił zamówić umeblowanie do mojego grzędowiska. Zrobiłam więc projekt, wszystko pomierzyłam, zaplanowałam i złożyliśmy zamówienie. I tu zaczynają się schody.... Fabryka mebli która to zamówienie miała zrealizować, robi bardzo ładne meble. To był LEP , do którego się przykleiliśmy, i tak tkwimy do dzisiaj. Uzgodnienia, wyjaśnianie itp, trwały pół roku. W końcu przyjechał przedstawiciel , i wszystko osobiście pomierzył,zważył i dowiedział się co do czego służy, aby dopasować do tego meble. W czerwcu miały być gotowe. Nie były..... Po wielu monitach i prawie awanturze, przyjechały w lipcu ( pod koniec). Ponieważ segmentów mebli było aż 12, zrobiło się ogromne zamieszanie przy ich montażu. Oczywiście na bieżąco trzeba było rozwiązywać różne problemy, które pojawiały się w trakcie montażu. Na drugi dzień , gdy chciałam wprowadzać się do moich wymarzonych mebli - zaskoczenie!- w zaplanowanych specjalnie pod konkretne rzeczy szufladach i półkach nic się nie mieściło!. Spojrzałam podejrzliwym okiem, co jest?! Wzięłam metr do ręki i dawaj!-mierzę. Okazało się ,że ŻADNE wymiary się nie zgadzają! Brakuje po kilka, kilkanaście cm. To mnie dobiło!. Przez dwa dni chodziłam jak struta! Ale jak to mój mąż powtarza, 50% problemów rozwiązuje się samo w nocy, tak pewnego dnia wstałam i miałam pomysł. Zaczęłam zmieniać, dopasowywać, panowie przyjechali i poprzekręcali półki, jedna z witryn ( są dwie i obie są za wysokie!) stanęła w innym miejscu, druga została przecięta na pół , i tak pomału staram się jakoś urządzić.Jeszcze jest parę spraw do skończenia, ale nie mogę i nie chcę dłużej czekać.. Mam mnóstwo pomysłów do zrealizowania, a do tego potrzebuję miejsca do pracy. Całe grzędowisko było spakowane , gdyż pomieszczenie musiało być puste . Po tych wszystkich przeróbkach wprowadziłam się do tego co jest, choć wiem, że będę ciągle coś jeszcze zmieniała. Pokażę choć kawałek, abyście zobaczyli jak wygląda dziś. Są to małe fragmenty, gdyż teraz czeka mnie dużo pracy. Muszę zrobić mnóstwo pudełek na pochowanie reszty, tj. wykrojników,pieczątek itp.....  A do tego zaczyna się sezon na scrapowe prezenty. Jeżeli dotrwaliście do tego momentu, to zapraszam do oglądania....

I na tym zakończę, dziękuję Wam że zechcieliście zaglądnąć. Otwieram ponownie moje grzędowisko. Znów zaczynam tworzyć, z czym będę się z Wami dzieliła.Do zobaczenia.....